Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2019

The p12 subunit of human polymerase {delta} uses an atypical PIP-box for molecular recognition of proliferating cell nuclear antigen (PCNA) [DNA and Chromosomes]

Human DNA polymerase δ is essential for DNA replication and acts in conjunction with the processivity factor proliferating cell nuclear antigen (PCNA). Besides its catalytic subunit (p125), pol δ comprises three regulatory subunits (p50, p68, and p12). PCNA interacts with all of these subunits, but only the interaction with p68 has been structurally characterized. Here, we report solution NMR–, isothermal titration calorimetry–, and X-ray crystallography–based analyses of the p12–PCNA interaction, which takes part in the modulation of the rate and fidelity of DNA synthesis by pol δ. We show that p12 binds with micromolar affinity to the classical PIP-binding pocket of PCNA via a highly atypical PIP-box located at the p12 N terminus. Unlike the canonical PIP-box of p68, the PIP-box of p12 lacks the conserved glutamine, binds through a 2-fork plug made of an isoleucine and a tyrosine residue at +3 and +8 positions, respectively, and is stabilized by an aspartate at +6 position, which creates a network of intra-molecular hydrogen bonds. These findings add to growing evidence that PCNA can bind a diverse range of protein sequences that may be broadly grouped as PIP-like motifs as has been previously suggested.

from ! Human Diseases via Alexandros G.Sfakianakis on Inoreader http://bit.ly/2DfPLCG

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου