Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2019

Herpes zoster and the risks of osteoporosis and fracture: a nationwide cohort study

Abstract

This study aimed to investigate the association between herpes zoster (HZ) and the risks of osteoporosis and fracture. We conducted a nationwide retrospective cohort study using the National Health Insurance Research Database of Taiwan. The study enrolled 63,786 patients: 31,893 diagnosed with HZ between 2000 and 2012 were included in the HZ cohort, and 31,893 matched controls without HZ were included in the non-HZ cohort, with 1:1 exact matching for age, sex, and index year. Hazard ratios (HRs) were calculated for the risks of osteoporosis and fracture according to the HZ status using the Cox proportional hazards regression models. During a mean follow-up period of 6.0 years, 5597 and 4639 patients in the HZ and non-HZ cohorts, respectively, developed osteoporosis or fractures (incidence rate: 29.8 vs. 23.8 per 1000 person-years). HZ diagnosis was significantly associated with an elevated risk of developing osteoporosis or fracture (adjusted HR [aHR] = 1.20, p < 0.001). On analyses for each individual event, the HZ cohort had significantly increased risks for all events, including osteoporosis (aHR = 1.32, p < 0.001), hip fracture (aHR = 1.34, p < 0.001), vertebral fracture (aHR = 1.38, p < 0.001), and other fractures (aHR = 1.10, p < 0.001) compared with the non-HZ cohort. Patients with postherpetic neuralgia had especially higher risks of osteoporosis and fracture. Age- and sex-stratified analyses also revealed similar patterns. In conclusion, HZ was independently associated with an increased risk of osteoporosis and fracture. Further studies are required to investigate its underlying mechanisms.



http://bit.ly/2DLosQG
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)