Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017

Amicarbazone degradation promoted by ZVI-activated persulfate: study of relevant variables for practical application

Abstract

Alarming amounts of organic pollutants are being detected in waterbodies due to their ineffective removal by conventional treatment techniques, which warn of the urgent need of developing new technologies for their remediation. In this context, advanced oxidation processes (AOPs), especially those based on Fenton reactions, have proved to be suitable alternatives, due to their efficacy of removing persistent organic compounds. However, the use of ferrous iron in these processes has several operational constraints; to avoid this, an alternative iron source was here investigated: zero-valent-iron (ZVI). A Fenton-like process based on the activation of a recently explored oxidant-persulfate (PS)—with ZVI was applied to degrade an emerging contaminant: Amicarbazone (AMZ). The influence of ZVI size and source, PS/ZVI ratio, pH, UVA radiation, dissolved O2, and inorganic ions was evaluated in terms of AMZ removal efficiency. So far, this is the first time these parameters are simultaneously investigated, in the same study, to evaluate a ZVI-activated PS process. The radical mechanism was also explored and two radical scavengers were used to determine the identity of major active species taking part in the degradation of AMZ. The degradation efficiency was found to be strongly affected by the ZVI dosage, while positively affected by the PS concentration. The PS/ZVI system enabled AMZ degradation in a wide range of pH, although with a lower efficiency under slightly alkaline conditions. Dissolved O2 revealed to play an important role in reaction kinetics as well as the presence of inorganic ions. UVA radiation seems to improve the degradation kinetics only in the presence of extra O2 content. Radicals quenching experiments indicated that both sulfate (SO4•−) and hydroxyl (•OH) radicals contributed to the overall oxidation performance, but SO4•− was the dominant oxidative species.



from Enviromental via alkiviadis.1961 on Inoreader http://ift.tt/2jnVLij
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)