Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017

Comparison of fungal spores concentrations measured with wideband integrated bioaerosol sensor and Hirst methodology

S13522310.gif

Publication date: February 2018
Source:Atmospheric Environment, Volume 175
Author(s): S. Fernández-Rodríguez, R. Tormo-Molina, N. Lemonis, B. Clot, D.J. O'Connor, John R. Sodeau
The aim of this work was to provide both a comparison of traditional and novel methodologies for airborne spores detection (i.e. the Hirst Burkard trap and WIBS-4) and the first quantitative study of airborne fungal concentrations in Payerne (Western Switzerland) as well as their relation to meteorological parameters. From the traditional method -Hirst trap and microscope analysis-, sixty-three propagule types (spores, sporangia and hyphae) were identified and the average spore concentrations measured over the full period amounted to 4145 ± 263.0 spores/m3. Maximum values were reached on July 19th and on August 6th. Twenty-six spore types reached average levels above 10 spores/m3. Airborne fungal propagules in Payerne showed a clear seasonal pattern, increasing from low values in early spring to maxima in summer. Daily average concentrations above 5000 spores/m3 were almost constant in summer from mid-June onwards. Weather parameters showed a relevant role for determining the observed spore concentrations. Coniferous forest, dominant in the surroundings, may be a relevant source for airborne fungal propagules as their distribution and predominant wind directions are consistent with the origin. The comparison between the two methodologies used in this campaign showed remarkably consistent patterns throughout the campaign. A correlation coefficient of 0.9 (CI 0.76–0.96) was seen between the two over the time period for daily resolutions (Hirst trap and WIBS-4). This apparent co-linearity was seen to fall away once increased resolution was employed. However at higher resolutions upon removal of Cladosporium species from the total fungal concentrations (Hirst trap), an increased correlation coefficient was again noted between the two instruments (R = 0.81 with confidence intervals of 0.74 and 0.86).



from Enviromental via alkiviadis.1961 on Inoreader http://ift.tt/2AUB73p
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)