Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017

Psychoactive drugs: occurrence in aquatic environment, analytical methods, and ecotoxicity—a review

Abstract

This review focused on seven psychoactive drugs being six benzodiazepines (alprazolam, bromazepam, clonazepam, diazepam, lorazepam, and oxazepam) and one antidepressant (citalopram) widely consumed by modern society and detected in different aqueous matrices (drinking water, surface water, groundwater, seawater, estuary water, influent and effluent of wastewater treatment plants). The review included 219 selected scientific papers from which 1642 data/entries were obtained, each entry corresponding to one target compound in one aqueous matrix. Concentrations of all investigated drugs in all aqueous matrices varied from 0.14 to 840,000 ng L−1. Citalopram presented the highest concentrations in the aqueous matrices. Based on the Wilcoxon-Mann-Whitney test, differences between wastewater influents and effluents were not significant for most wastewater categories, suggesting that conventional wastewater treatment systems as such do not remove or remove partially these compounds. High-income countries showed much lower concentrations in surface water than the group formed by upper-middle-, lower-middle-, and low-income countries. Regarding analytical methods, solid-phase extraction (SPE) was by far the most used extraction method (83%) and performance liquid chromatography (HPLC) (73%) coupled to mass spectrometry (99%) the most common analytical method. Changes in behavior and in survival rates were the most common effects reported on bioindicators (aquatic species) due to the presence of these drugs in water. Concentrations of psychoactive drugs found in surface waters were most of the time within the range that caused measurable toxic effects in ecotoxicity assays.



from Enviromental via alkiviadis.1961 on Inoreader http://ift.tt/2wNqRUw
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)