Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2018

IJERPH, Vol. 15, Pages 181: Faecal Pathogen Flows and Their Public Health Risks in Urban Environments: A Proposed Approach to Inform Sanitation Planning

IJERPH, Vol. 15, Pages 181: Faecal Pathogen Flows and Their Public Health Risks in Urban Environments: A Proposed Approach to Inform Sanitation Planning

International Journal of Environmental Research and Public Health doi: 10.3390/ijerph15020181

Authors: Freya Mills Juliet Willetts Susan Petterson Cynthia Mitchell Guy Norman

Public health benefits are often a key political driver of urban sanitation investment in developing countries, however, pathogen flows are rarely taken systematically into account in sanitation investment choices. While several tools and approaches on sanitation and health risks have recently been developed, this research identified gaps in their ability to predict faecal pathogen flows, to relate exposure risks to the existing sanitation services, and to compare expected impacts of improvements. This paper outlines a conceptual approach that links faecal waste discharge patterns with potential pathogen exposure pathways to quantitatively compare urban sanitation improvement options. An illustrative application of the approach is presented, using a spreadsheet-based model to compare the relative effect on disability-adjusted life years of six sanitation improvement options for a hypothetical urban situation. The approach includes consideration of the persistence or removal of different pathogen classes in different environments; recognition of multiple interconnected sludge and effluent pathways, and of multiple potential sites for exposure; and use of quantitative microbial risk assessment to support prediction of relative health risks for each option. This research provides a step forward in applying current knowledge to better consider public health, alongside environmental and other objectives, in urban sanitation decision making. Further empirical research in specific locations is now required to refine the approach and address data gaps.



from Enviromental via alkiviadis.1961 on Inoreader http://ift.tt/2DFd0a2
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)