Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020

Antithrombotic therapy and the risk of new-onset dementia in elderly patients with atrial fibrillation

alkiviadis.1961 shared this article with you from Inoreader

1141.cover-source.jpg

Background

Atrial fibrillation (AF) is associated with an increased risk of dementia. Little is known about the relationship of antithrombotic therapy and the risk of dementia in patients with AF without clinical stroke.

Method

This was an observational study based on a hospital AF registry. Patients aged 65–85 years at the time of AF diagnosis were identified via the computerised database of the clinical management system. Patients with prior stroke or known cognitive dysfunction were excluded. Th e primary outcome was newly diagnosed dementia during the follow-up period.

Results

3284 patients (mean age 76.4±5.3 years, 51.6% male) were included for analysis. The mean CHA2DS2-VASc score was 3.94±1.44. 18.5% patients were prescribed warfarin, 39.8% were prescribed aspirin and 41.7% were prescribed no antithrombotic therapy. After a mean follow-up of 3.6 years, 71 patients (2.2%) developed dementia, giving rise to an incidence of 0.61%/year. The incidence of dementia were 1.04%/year, 0.69%/year and 0.14%/year for patients on no therapy, aspirin and warfarin, respectively. Both univariate and multivariate analyses showed that age ≥75 years, female gender and high CHA2DS2-VASc score were associated with significantly higher risk of dementia; warfarin use was associated with significantly lower risk of dementia (HR: 0.14%, 95% CI 0.05 to 0.36, p<0.001). Patients on warfarin with time in therapeutic range (TTR) � ��65% had a non-significant trend towards a lower risk of dementia compared with those with TTR <65%.

Conclusion

In elderly AF patients, warfarin therapy was associated with a significantly lower risk of new-onset dementia compared those with no therapy or aspirin.

View on the web

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου