Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020

Improving postoperative mobilisation rates in patients undergoing elective major hepatopancreatobiliary surgery

alkiviadis.1961 shared this article with you from Inoreader

1141.cover-source.jpg

Background

Early mobilisation reduces postoperative complications such as pneumonia, deep vein thrombosis and hospital length of stay. Many authors have reported poor compliance with early mobilisation within Enhanced Recovery After Surgery initiatives.

Objectives

The primary objective was to increase postoperative day (POD) 2 mobilisation rate from 23% to 75% in patients undergoing elective major hepatopancreatobiliary (HPB) surgery within 6 months.

Methods

We report a multidisciplinary team cl inical practice improvement project (CPIP) to improve postoperative mobilisation of patients undergoing elective major HPB surgery. We identified the common barriers to mobilisation and analysed using the fishbone or cause-and-effect diagram and Pareto chart. A series of Plan–Do–Study–Act cycles followed this. We tracked the rate of early mobilisation and mean distance walked. In the post hoc analysis, we examined the potential cost savings based on reduced hospital length of stay.

Results

Mobilisation rate on POD 2 following elective major HPB surgery improved from 23% to 78.9%, and this sustained at 6 months after the CPIP. Wound pain was the most common reason for failure to ambulate on POD 2. Hospital length of stay reduced from a median of 8 days to 6 days with an estimated cost saving of S$2228 per hospital stay.

Conclusion

Multidisciplinary quality improvement intervention effort resulted in an improved POD 2 mobilisation rate for patients who underw ent elective major HPB surgery. This observed outcome was sustained at 6 months after completion of the CPIP with potential cost savings.

View on the web

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου