Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Some Common SNPs of the T-Cell Homeostasis-Related Genes Are Associated with Multiple Sclerosis, but Not with the Clinical Manifestations of the Disease, in the Polish Population

Alexandros G.Sfakianakis shared this article with you from Inoreader

jir.banner.jpg

Purpose. Multiple sclerosis (MS) is an autoimmune disease, and genetic factors play an important role in its pathogenesis and progression. The aim of our study was to evaluate the frequencies of alleles and genetic variants of the T-cell homeostasis-related genes, in subjects with MS, as well as to investigate the association with MS clinical manifestations and disability. Methods. 94 subjects with MS and 160 healthy individuals have been genotyped for seven common single-nucleotide variants in IL-2RA, CTLA4, CD40, and PADI4 genes. The ages of onset, duration of the disease, and clinical condition of the MS subjects were analysed. We used the Chi2 test confirmed with Fisher's exact test for statistical analysis. Results. The frequency of allele T and CT/TT genotypes (rs7093069) in the IL2RA gene, as well as the T allele and CT/TT genotypes in rs12722598, were significantly higher in the control group. The significant differences between studied groups we also found for the G allele and GG/GA genotypes of rs3087243 in CTLA4 gene, which were more common among the control group. The heterozygous genotype TC (rs1883832) of CD40 gene was more common in the control subjects, and the frequency of the alleles and genotypes in the rs1748033 of the PADI4 gene did not differ between the studied groups. Between the studied genotypes, we did not observe any significant differences in the age of onset and duration of disease, including sex stratification. Conclusion. Our results highlight the protective role of some of the T-cell homeostasis-related genetic variants in MS development, but not in its clinical manifestation.
View on the web
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)