Στην βιολογία, το περιβάλλον μπορεί να καθοριστεί σαν ενα σύνολο κλιματικών, βιοτικών, κοινωνικών και εδαφικών παραγόντων που δρουν σε έναν οργανισμό και καθορίζουν την ανάπτυξη και την επιβίωση του. Έτσι, περιλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον μεταβολισμό ή τη συμπεριφορά των ζωντανών οργανισμών ή ειδών, όπως το φως, ο αέρας, το νερό, το έδαφος και άλλοι παράγοντες. Δείτε επίσης το άρθρο για το φυσικό περιβάλλον και τη φυσική επιλογή.
Στην αρχιτεκτονική, την εργονομία και την ασφάλεια στην εργασία, περιβάλλον είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός δωματίου ή κτιρίου που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και την αποδοτικότητα, περιλαμβανομένων των διαστάσεων και της διαρρύθμισης των χώρων διαβίωσης και της επίπλωσης, του φωτισμού, του αερισμού, της θερμοκρασίας, του θορύβου κλπ. Επίσης μπορεί να αναφέρεται στο σύνολο των δομικών κατασκευών. Δείτε επίσης το άρθρο για το δομημένο περιβάλλον.
Στην ψυχολογία, περιβαλλοντισμός είναι η θεωρία ότι το περιβάλλον (με τη γενική και κοινωνική έννοια) παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την κληρονομικότητα καθορίζοντας την ανάπτυξη ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, το περιβάλλον είναι ένας σημαντικός παράγοντας πολλών ψυχολογικών θεωριών.
Στην τέχνη, το περιβάλλον αποτελεί κινητήριο μοχλό και μούσα εμπνέοντας τους ζωγράφους ή τους ποιητές. Σε όλες τις μορφές της Τέχνης αποτελεί έμπνευση και οι Καλές Τέχνες φανερώνουν την επιρροή οπού άσκησε σε όλους τους καλλιτέχνες με όποιο είδος Τέχνης κι αν ασχολούνται. Ο άνθρωπος μέσα στο περιβάλλον δημιουργεί Μουσική, Ζωγραφική, Ποίηση, Γλυπτική, χορό, τραγούδι, θέατρο, αλλά και όλες οι μορφές τέχνης έχουν άμεση έμπνευση από το περιβάλλον.

Δευτέρα 26 Μαρτίου 2018

Reduced Haematopoietic Output in Automobile Mechanics and Sprayers with Chronic Exposure to Petrochemicals: A Case-Control Study in Cape Coast, Ghana

Background. Automobile mechanics and sprayers are at a higher risk of exposure to hazardous chemicals such as polycyclic aromatic hydrocarbons and heavy metals which may cause adverse health outcomes. This study aimed to use reticulocyte count as an indirect measure of the haematological output in automobile mechanics and sprayers in the Cape Coast Metropolis, Ghana. Method. This cross-sectional study recruited 130 participants: 90 cases (57 automobile mechanics and 33 automobile sprayers) and 40 controls (nonautomobile workers). Venous blood samples were drawn from the participants and examined for full blood count and absolute reticulocyte count. Semi-structured questionnaire was used to collect demographic and occupational safety information from participants. Results. 75.6% of cases had never received occupational safety training. Whereas 35.1% of automobile mechanics routinely siphoned fuel, 36.4% of automobile sprayers never used nose masks in the discharge of their duties. Controls had significantly higher WBC counts compared to mechanics (; versus ), or sprayers (; versus ). Lymphocyte, monocyte, and platelet counts were also significantly higher in controls compared to cases. Whereas RBC counts were significantly higher in controls compared to automobile mechanics (4.85 versus 4.66; ), haemoglobin levels were significantly higher in automobile sprayers compared to controls (15.13 versus 14.1 g/dl; ). Absolute reticulocyte count was significantly higher in controls compared to cases [; () × 109/L (controls) versus () × 109/L (sprayers) or () × 109/L (mechanics)]. Among the cases however, only RBC counts were significantly lower in automobile mechanics compared to automobile sprayers (; versus ). Conclusion. It was evident that both automobile mechanics and sprayers had significantly reduced haematopoietic output. Occupational safety training is not given priority and must be addressed.

from Enviromental via alkiviadis.1961 on Inoreader https://ift.tt/2G8xN3R

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)